Konuşamıyorum... O halde yazayım...

Bazen hiç tanımadığın insanlarla konuşmak istersin. Yargılanmadan, sadece dinlesin istersin. Bazen şarapçı bir dayının yanına yaklaşır daha dinleyebilme yetisine sahip olup olmadığını bilmeden elini omuzuna atar başlarsın anlatmaya. Bazen çöp kutunuzda buruşturulup atılmış kağıtlardır sesiniz sessizliğiniz...
Şimdi avazınız çıktığı kadar yazma vakti! Ne istiyorsanız, ne hissediyorsanız... Bu blog sizin şarapçı dayınız olsun.